شما اینجا هستید

پاشیدن نمک روی جاده های یخ زده، تهدیدی برای آب و محیط زیست

پاشیدن نمک روی جاده های یخ زده، تهدیدی برای آب و محیط زیست

خواندن ۵ دقیقه
معمولا بسیاری از مردم و همینطور شهرداری‌ها برای جلوگیری از یخ زدن خیابان‌ها و جاده‌ها به پاشیدن نمک روی آن‌ها روی می‌آورند. اما متاسفانه، نمک روی جاده‌ها خطر جدی برای محیط زیست و آلودگی آب را به همراه دارد.

تنها یک قاشق چایخوری نمک برای آلوده کردن ۵ گالن آب کافی است و از بین بردن این آلودگی به روش اسمز معکوس بسیار هزینه‌بر است. علاوه بر این، سلامت انسان‌ها، حیوانات اهلی، حیات وحش، موجودات آبزی، پوشش گیاهی، خاک و زیرساخت‌ها با این روش به شدت تحت تاثیر قرار می‌گیرند. نمک‌های جاده وارد محیط می‌شوند، در آب‌های زیرزمینی قرار می‌گیرند و از طریق رواناب وارد رودخانه‌های آب شیرین می‌شوند.

پاشیدن نمک روی جاده های یخ زده، تهدیدی برای محیط زیست و آب

اولین برنامه حمایت از اقدامات بهتر در مورد استفاده از نمک جاده، برنامه Winter Salt Watch بود که «ایزاک والتون لیگ» آن را آغاز کرد.

زمستان سال گذشته، «ایزاک لیگ» ۵۰۰ کیت تست کلرید بین داوطلبان در ۱۷ ایالت توزیع کرد. آزمایشات حاکی از وجود مقادیر بالای یون‌های کلرید در آبراه‌های اطراف هشت کلانشهر بزرگ بود که نشانگر استفاده بیش از حد از نمک جاده بود. امسال، لیگ دسته‌ای از کیت‌های تست کلرید را برای بیش از ۲۰۰ داوطلب جدید ارسال کرده است.

«سامانتا بریج» مدیر برنامه آب پاک لیگ (League’s Clean Water Program) توضیح داد: هدف ما این است که نه تنها آگاهی ساکنان را تاثیر نمک جاده روی رودخانه‌ای محلی بالا ببریم، بلکه به آنها ابزارها و روش‌هایی جایگزین برای ایمن نگه داشتن جاده‌ها معرفی کنیم که اثرات نمک را کاهش می‌دهند.

نمک‌های جاده عمدتاً از کلرید سدیم، فروسیانید (یک ماده ضد پختگی) و ناخالصی‌هایی مانند آلومینیوم، کادمیوم، کلسیم، کروم، مس، آهن، منیزیم، منگنز، نیکل، فسفر، پتاسیم و روی تشکیل شده است. همه این مؤلفه‌ها آلاینده‌های موجود در آب هستند و سطح شوری را تشدید می‌کنند.

پاشیدن نمک روی جاده های یخ زده، تهدیدی برای محیط زیست و آب

اما این عناصر چه خطراتی را ایجاد می‌کنند؟ به عنوان مثال کلرید سدیم به یون‌های سدیم (NA+) و کلرید (CL-) تجزیه می‌شوند. سدیم موجود در آب آشامیدنی برای افرادی که از فشار خون بالا رنج می‌برند، خطرناک است.

انجمن آمریکایی Meanwhile برای جلوگیری از خشونت علیه حیوانات (ASPCA) در مورد مصرف نمک در جاده‌ها و خطرات مربوط به استفاده از آن روی حیوانات، هشدار داده است.

هنگامی که نمک وارد آب می‌شود، حذف آن تقریبا ناممکن است. این امر روی جمعیت پرندگان، دوزیستان، پستانداران، ماهی‌ها و گیاهان آبزی تاثیر منفی دارد. نمک جاده در محیط، هم تنش شوری و هم تنش اسمزی را افزایش می‌دهد که با رشد ناهنجار، کاهش جذب مواد مغذی، سمیت‌زایی، ضعیف شدن سیستم ایمنی، پایین آمدن تولید مثل، کاهش جمعیت و مرگ و میر همراه است.

حضور نمک در جاده همچنین باعث خوردگی زیرساخت‌ها می‌شود. خیابان‌ها، بزرگراه‌ها و پل‌ها همگی در معرض آسیب هستند زیرا نمک جاده باعث خوردگی آسفالت شده و حفره‌هایی در آن ایجاد می‌کند. به گفته انجمن اتومبیل آمریکا (AAA)، خوردگی در وسایل نقلیه گسترش می‌یابد. در واقع تکرار قرار گرفتن در معرض نمک باعث زنگ‌زدگی و آسیب رساندن به قطعات مهم وسایل نقلیه می‌شود. نمک جاده همچنین به لوله‌های آب آسیب می‌رساند و باعث می‌شود فلزات سمی مانند سرب یا مس به وارد آب آشامیدنی شوند.

برای ارتقای آگاهی و ارائه بهترین روش‌ها برای جلوگیری از یخ‌زدگی جاده‌ها، «ایزاک والتون لیگ» در تلاش برای ارائه «راه‌های هوشمندانه» استفاده از نمک جاده به ویژه با «رویکردهای جایگزین شامل آب نمک یا ماسه» است.

نویسنده: محبوبه پویوسفی

منبع: Inhabitat

اشتراک در: